Almkerk DA1 - Asperen DA1          4-4               25-02-2012

Het was inmiddels alweer 2,5 maand geleden dat we een wedstrijd gevoetbald hebben. Hoewel er genoeg andere dingen ondernomen zijn is toch niets hetzelfde als een wedstrijd voetballen. Zodoende hadden we allemaal onwijs veel zin om weer te gaan ballen. De zon stond ons ook bij en maakte het net even wat aangenamer om weer in onze zwart witte pakjes het veld op te hobbelen. Helaas moesten we onze aanvoerster Maaike missen, die genoot van een vakantie in de Alpen. Ook Ariëlle kon er deze keer niet bij zijn. Toch hadden we 14 dames, dus wederom genoeg mogelijkheden voor Cecil. Lynn ging ook weer mee als trouwe supporter en mocht zelfs vlaggen!

Cecil is blij dat we door onze goede resultaten voor de winter in deze competitie terecht zijn gekomen. Ze noemt het dan ook onze 10 kampioenswedstrijden, nummer 1 stond op het programma. We begonnen niet goed aan deze wedstrijd, we lieten Almkerk teveel hun gang gaan wat leidde tot enige kansen voor hun. Gelukkig was Aline goed wakker en hield ons op de been. Dat gaf ons de tijd om beter in het spel te komen, maar we konden toch merken dat er lang niet gevoetbald was. Het ging eigenlijk de hele tijd over en weer maar zij kwamen toch wat sterker uit de strijd en wisten 2 keer te scoren voor de rust. Hun corner was levensgevaarlijk met goede ballen en goede koppers.

Na de rust kwamen Renate en Mariëtte in het veld. Iedereen realiseerde zich dat we dit wel erg gemakkelijk aan het weggeven waren, we besloten met z'n allen ervoor te gaan vechten. Toch verliep dit niet geheel volgens plan en scoorden Almkerk vrij snel na de rust de 3-0. Cecil bleef roepen langs de kant dat we gewoon moesten blijven voetballen en dat deden we. Na een goede diepe bal kon Tessa zo de 3-1 binnenschieten. Enige tijd later wist ze na een goede loop actie de bal vanaf rechts in de kruising te schieten 3-2. Vanaf dat moment wisten we dat het nog mogelijk was en bleven we ervoor knokken. Dat was niet zonder resultaat want Jacintha scoorde de 3-3. Tessa maakte weer een loop actie waarnaar ze de bal naar Jacintha speelde die vrij stond, deze had alleen de keepster nog voor haar neus en lobte de bal over haar het doel in. We hadden gevochten voor wat we waard waren en we kwamen langs zij met de 3-3. Hier waren we uiteraard zeer blij maar de wedstrijd was nog niet afgelopen. Dat bleek toen Almkerk toch de 4-3 wist te scoren. Lindsey had een botsing gehad vlak buiten onze 16 meter, bijna iedereen liep naar haar toe wat zeer goed bedoeld was, maar we vergaten dat er daardoor 5 Almkerkse dames voor het doel vrij liepen. Die vrije trap was zo genomen en genoeg vrije mensen voor Almkerk om die bal het doel in te werken. Dit zorgde voor enorm veel frustratie van onze kant maar gelukkig wist Cecil de boel te sissen en besloten we nog voor dat laatste doelpunt te vechten. We creëerden wederom een snelle counter, Tessa speelde de keepster uit en kon op open doel de gelijkmaker raak schieten 4-4. Ook hierna kreeg Almkerk nog enkele kansen en corners waarbij ook de voorhoede goed meeverdedigde. Ondanks dat collectieve verdedigen kregen wij ook nog kans op de 4-5 maar het bleef 4-4. We kunnen zeggen dat het een echte teamprestatie is geweest en wij zijn zeer blij met dit punt. We sluiten af met de woorden van Cecil in de kleedkamer: "Ik ben trots op jullie".